Παντάξιοι [ "6χρόνια αρκετά δεν θα γίνουνε 7" ]

Πεσλής Βασίλης, Ελής Παναγιώτης, Μανδηλαράς Νικηφόρος, Καλαντζής Δημήτρης, Ρίζος Τάκης, Καλαβρού Μαρία, Παναγούλης Γιώργος, Τσαρουχάς Γιώργος, Θεοδωρίδης Γιώργος, Κατσικογιάννης, Τζαβαλάς Καρούσος, Γεωργάκης Κώστας, Αντωνίου Ζήσης, Τσιτσιρίγκος Φώτης, Κούλης Γεώργιος, Πετρόπουλος Παναγιώτης, Βασιλόπουλος Γιάννης, Κωνσταντίνου Γιώργος, Αλβάνογλου Θεόδωρος, Σινόπουλος Πέτρος, Κομνηνός Διομήδης, Παντελεάκης Κυριάκος, Βάρσος Ιωάννης, Εγκελμαν Ντόρις Μαριέτε, Γεριτσίδης Γιώργος, Γεωργαράς Μαρίνος - Σπύρος, Παπαϊωάννου Δημήτρης, Καραμανής Μάρκος, Φαμέλης Βασίλης, Μαρκούλης Νίκος, Σαμούρης Γιώργος, Μυρογιάννης Μιχάλης, Καραγεωργίου Στέλιος, Φιλίνης Γιάννης, Δικάλφα Καλλιόπη, Τζιάνος Λάμπρος, Σταυρέλης Γιάννης, Αργυροπούλου Αικατερίνη, Δασκάλου Στέλιος, Θεοδώρας Δημήτρης, Σίμος Γεώργιος, Κυριακόπουλος Σάκης, Καζέπης Κώστας, Καΐλης Γιάννης, Αναγνωστόπουλος, Αντάρογλου, Αντζελόνι Ελενα Μαρία, Αργυρίου, Βρυώνης, Βυθούλκας, Γαλάτης Νίκος, Γιαννόπουλος, Γρέλλος, Δημόπουλος, Διαμαντάκος, Ευαγγελινός, Ζησιμόπουλος, Ηλιόπουλος, Ιωαννίδης, Ιωάννου, Κούμπουλος, Κρητικάκη, Λαγαριώτης, Μαντζώρος, Μαυρογιάννης, Μέξης, Μικρώνης, Μιχαηλίδης, Μπονάτος Χρήστος, Μώμος, Νικολάου, Παπαγεωργίου, Παπαδόπουλος, Ρακιτζής Αλέξανδρος, Ράμμος Βασίλειος, Σαρμαλής, Σπαρτίδης, Σταυρόπουλος, Σχίζας, Σωτηρόπουλος Ιωάννης, Τορίλ - Τεκλέτ (Αίγυπτος), Τσιγκούνης, Τσικουρής, Φραγκόπουλος Θεόφιλος, Χαλκίδης Γιάννης, Χαραλαμπίδης Γιώργος, Χατζηβασιλείου, Κατής Κώστας. +++

Κάθε χρόνο παρατάξεις που γκρινιάζουν για τη σημαία, πολιτικοί που καταθέτουν στεφάνια, τηλεθεατές που αγωνιούν για τα επισόδια. Κάθε χρόνο το άρωμα της ζωντάνιας εκείνων των ημερών εξατμίζεται. Κάθε χρόνο το μνημόσυνο γίνεται μια σχολική εορτή.

Εύχομαι μόνο, όταν οι καιροί το απαιτήσουν, να τους τιμήσουμε ακολουθώντας το παράδειγμά τους.

Να θυμηθώ να ξεχάσω

ΡικομεξVodafoneΜονήΒατοπεδιουΕπιχορηγήσειςΖαχόπουλουΣαμινα ΘάνουΚεντέρηςΕπιστολήΚουκοδήμουSIEMENSΊμιαΧρηματιστήριο ΤσιτουρίδηςΕθνικήΟμάδαΆρσηςΒαρώνΝοθείαστοΚοινοβούλιο ΠρωτόκολλοΚιότοDeutscheTelekomDVDΚομιστήςΑναψυκτήριοΜαγγίνα

Bardus lex set lex (Tribute)

26 Σεπτεμβρίου 2000, ώρα: 22:15, νήσος Πάρος. Το Ε/Γ-Ο/Γ Εξπρές Σάμινα της εταιρείας Minoan Flying Dolphins παρεκκλίνει της καθορισμένης πορείας του και προσκρούει στο σύμπλεγμα βραχονησίδων Πόρτες, δύο ναυτικά μίλια ανοιχτά της Πάρου. Στο θάλαμο επιχειρήσεων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) το περιστατικό αρχικά δεν εμπνέει ανησυχία. Ωστόσο, οι επιβαίνοντες επικοινωνούν με τηλεοπτικούς σταθμούς και δίνουν την πραγματική διάσταση του συμβάντος. Το Σάμινα βυθίζεται!
Με το πρώτο φως της ημέρας αποκαλύπτεται το μέγεθος της τραγωδίας. Ο αριθμός των θυμάτων συνεχώς αυξάνεται. Από 40 στους 42, τους 59, τους 63, τους 74, τους 79 και τελικά στους 80 νεκρούς. Η μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία στη χώρα μας από την εποχή της Φαλκονέρας.

Η συνέχεια αναμενόμενη,

Σοκ και δέος,
Λαϊκή κατακραυγή,
Τηλεοπτικές δίκες,
Παραπομπή στον Άρειο Πάγο,
Αναβολές,
Καθυστερήσεις,
Ενστάσεις για μείωση των προστίμων - αποζημιώσεων,
Αλλαγή κατηγορητηρίου,
Πλημμέλημα,
Παραγραφή.



Μια ατάκα από μια τηλεοπτική σειρά έλεγε:
"Ζεις στην χώρα με την μικρότερη μνήμη στον κόσμο".

Σε είδα..

Θέατρο Βράχων 30/6

Συναυλία του Μάλαμα. Στέκοσουν μπροστά μου. Φορούσες άσπρα γυαλιά και μακριά φούστα. Χόρευες παρασυρμένη από τη μελωδία. Έμοιαζες να ταξιδεύεις, μακρινή και άπιαστη. Μου χαμογέλασες. Στο τέλος έψαξα να σε βρω, μα χάθηκες γρήγορα μέσα στο πλήθος. Θέλω να σε ξαναδώ.
Ραντεβού το Σεπτέμβρη στο Πέτρας.

Τέλος

06/08/07 - 06/08/08

Λήξη Ενός Λάθους Έτους

Close Your Eyes And Make A Wish

Βρέθηκα στα πρόθυρα μιας πολύ επικίνδυνης ευχής.

Ένιωσα πολύ άσχημα.
Συναίσθημα όχι πόνου ούτε απόγνωσης αλλά παραίτησης.

Στην πραγματικότητα φοβάμαι τον θάνατο, δεν τον αποζητώ.
Δεν το βλέπω σαν διέξοδο.

Όμως υπήρχαν στιγμές που φοβόμουν για τη ζωή μου αλλά απλά αφέθηκα.

Ας είναι, ως εδώ ήταν.
Λίγες ευχές για αυτούς που μένουν πίσω και βλέφαρα που κλείνουν και περιμένουν.

Φθορά και κούραση.

Παράλληλοι κόσμοι

Βρέθηκα σήμερα μέσα σε μια άκρως ετερόκλιτη παρέα. Γενέθλια φίλου και όπως συνήθως μαζευτήκαμε διάφοροι από δεξιά κι από αριστερά για να αποδώσουμε φόρο τιμής. Στην ομήγυρη πρόσωπα φιλικά, γνωστά, οικεία, αδιάφορα, άγνωστα, αντιπαθή.

Βούτηξα εξ αρχής στο πηγαδάκι των όμοιων μου και άρχισα κουβεντούλα. Όσο πέρναγε η ώρα ένας ένας, μα και σε ομάδες, οι καλεσμένοι καλυνηχτούσαν με χάρη και αποχωρούσαν. Όταν το πηγάδι στέρεψε και έμεινα πια μόνος, στράφηκα στους εναπομείναντες.

Για κάμποση ώρα έμεινα αμίλητος. Στην πραγματικότητα δεν είχα πολλά να πω μ αυτούς τους ανθρώπους. Παρέμενα λοιπόν σιωπηλός και παρακολουθούσα τις συζητήσεις τους. Τα θέματα φωτιά ξεπηδούσαν το ένα μετά το άλλο όπως οι πυρκαγιές στα γεωγραφικά διαμερίσματα. Τα πόδια της Παπαρίζου, η φωνή της Θεοδωρίδου, η θέση του ταξιτζή στη σύγχρονη κοινωνία, και κάπου κάπου μερικές οάσεις για Κάφκα και ταινίες του Ταραντίνο.

Κάπου εκεί άκουσα δύο από την παρέα, έναν βάζελο και έναν γαύρο, να συζητάνε για ένα σκηνικό στην Παιανία πριν λίγο καιρό. Από ότι κατάλαβα οπαδοί των δύο ομάδων έδωσαν ραντεβού σε κάποιο σημείο της πρωτεύουσας. Οι σκοποί τους παραπάνω από προφανείς. Η κουβέντα ήταν αρκετά αναλυτική προσφέροντας στο κοινό πληροφορίες για την διάταξη, τη σύσταση, τον εξοπλισμό, τους καθοδηγητές. Ο ένας παρομοίασε τις σκηνές που εξελιχθήκαν με στιγμιότυπο από την ταινία οι 300, ενώ ο άλλος έκανε παράπονα γιατί οι αντίπαλοι(;) έφεραν και σουγιάδες εκτός από τις τυποποιημένες αλυσίδες και σιδερογροθιές.

Θορυβήθηκα!!!
Θεέ μου που ζω;
Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι;
Και αν ναι, πώς κατάφερα να βρεθώ στο ίδιο τραπέζι μαζί τους;

Σκέφτηκα...
Τελικά ο καθένας ζει στον προσωπικό του μικρόκοσμο, και καθώς κατρακυλάμε το μονοπάτι του χρόνου συγκρουόμαστε με τους κόσμους άλλων και δημιουργούμε χρονικές ασυνέχειες. Άλλοτε με ευεργετικές και συχνά με καταστροφικές συνέπειες.




P.S. Στα παραπάνω συμπεράσματα προσέφερε τα πλείστα η ψυχρή παρουσία μιας άσπρης τεκίλας olmeca.